Mas bob nos

Wel, ers i fi sgrifennu’r blog diwetha mae fy mywyd cymdeithasol wedi’i drawsnewid. Fues i mewn cyngerdd gyda ffrind nos Sul, yn Merched y Wawr nos Fawrth ac i weld drama gyda ffrind arall neithiwr. Ardderchog!

Dydw i ddim yn or-hoff o gorau fel rheol ond pan ddywedodd Wyn Ail Symudiad ar Facebook ei fod wedi gweld yr Estonian Philharmonic Chamber Choir yn Nhyddewi a’u bod nhw’n “hollol unbelievable…..!”, fe benderfynais fynd i Galeri i’w gweld nos drannoeth. Chware teg, roedden nhw wedi dod yn bell. Roedd oedfa Sul Nôl i’r Capel yn Nhrefor nos Sul a phaned i ddilyn felly aeth hi braidd yn ben set ond fe gyrhaeddodd Llinos a fi mewn pryd.

Roedd arweinydd y côr yn dipyn o ges, ro’n i’n licio’i hiwmor e (a’i siwt grychlyd!), a’r côr i’w weld yn ymlacio’n braf ond, pan oedden nhw’n canu, roedden nhw’n canolbwyntio’n llwyr. Roedd ganddyn nhw sŵn pur, gwych. Ro’n i’n rhyw deimlo bod y caneuon braidd yn debyg i’w gilydd – yn enwedig gan nad oedden ni’n deall y geiriau. Roedden nhw wedi gorfod ailwampio’r rhaglen am fod acwsteg Galeri’n “sych” a dwi’n siwr y byddai’r sain gymaint â hynny’n well eto mewn eglwys neu ogof. Gafodd Llinos dipyn o dips i fynd adre i Gôr Bro Gwerfyl!

Yna, dydd Mawrth, gwawriodd y diwrnod ro’n i wedi bod yn edrych mlaen yn nerfus amdano! Diwrnod Merched y Wawr. Gylp! Ro’n i’n eitha ecseited ond wrth i’r amser ddod yn nes, roedd fy stumog i’n rhoi ambell i dro. Orfododd Megan fi i newid dair gwaith cyn cychwyn – set gynta o ddillad rhy smart, ail set yn neud i fi edrych fel hen ddynes a’r drydedd yn weddol.

A bant â ni ar y bws i Glynllifon. Gwynedd, un o’r Wardeniaid aeth â ni o gwmpas y llwybrau. Roedd e’n arweinydd ardderchog – roeddech chi’n cael y teimlad bod ganddo lot mwy o wybodaeth am hanes a bywyd gwyllt y lle nag y gallai ffitio i mewn. Roedd pawb yn cymysgu’n naturiol ar y llwybrau a digon i sôn amdano wrth fynd.
Yna, fel roedd hi’n dechrau bwrw, i ffwrdd â ni, i Dinas Dinlle a Bwyty Lleu. Ges i lasagne a salad a bara garlleg ac, ar wahan i ollwng diferion o fenyn garlleg ar fy ffrynt (fel arfer) mi aeth yn ardderchog. Cymerodd y rhan fwya’r Belgian Waffles i bwdin, hyfryd! Ro’n i wedi bod yn poeni am nad ydw i’n clywed yn dda mewn crowd. Do’n i ddim yn clywed pob peth – mae’r llawr pren, byrddau pren a chadeiriau pren yn ei wneud yn lle braidd yn swnllyd – ond ro’n i’n dilyn y sgyrsiau o ‘nghwmpas yn o lew – am wn i! Edrych ymlaen at fis nesa nawr!

Wrth y bwrdd bwyd dyma drefnu gyda Jane i fynd i weld Merched Eira ym Mhwllheli nos drannoeth. Ro’n i wedi gweld y ddrama o’r blaen yn Steddfod ond roedd cysgu mewn tent, yr holl awyr iach a’r gorlwytho diwylliannol yn golygu bod blinder wedi ngorchfygu a buodd raid i Megan roi aml i hergwd i mi er mawr cywilydd iddi hi (a fi) – yn enwedig gan fod Aled Jones Williams yn eistedd tu ôl i ni!
Heno ro’n i’n fwy effro a wnes i ddychryn braidd pan ddaeth yr hen ddyn i mewn ar y dechrau. Do’n i ddim yn deall sut allwn i fod wedi cysgu mor fuan a cholli’r dechrau i gyd. Ond yna fe sylweddolais i mai monolog newydd oedd hwn. Ro’n i wrth fy modd â’r syniad o’r plentyn yn hanner deall a lled-sylweddoli ac yn cael ei siarsio i anghofio, yng nghyd-destun yr hen ŵr yn dioddef o dementia. Llwyddodd Martin Thomas i ddal fy sylw o’r dechrau i’r diwedd.

merched eira


Yna daeth Merched Eira. Ar y dechrau, fel sy’n digwydd yn aml os dwi’n gweld drama am yr ail waith, ar deledu neu lwyfan, ro’n i’n ymwybodol mai actorion oedd yma yn dweud leins. Ydi hynny’n deimlad cyffredin? Ond fe ddes i dros hynny. Roedd y ddrama’n symud reit gyflym a rhwng treio rhoi trefn ar y sefyllfa a gwerthfawrogi’r one-liners ffraeth a threiddgar, doedd dim angen poeni am gysgu. Tybed oedd rhai o’r llinellau’n rhy stroclyd? – y math o beth sy’n gwneud i bawb fynd “Mmmm!” yn ddeallus nes bo chi’n dechrau meddwl beth mae’n ei olygu. Ond wedyn, os ydyn nhw’n taro rhyw dant yn rhywun, faint o ots sy am yr union ystyr? Pethe fel “Mae gan bawb ddrws ochor.” Mm, oes wir…. Oes?
Ro’n i’n teimlo mewn rhai darnau tua’r canol bod ‘na ormod o eiriau – cymariaethau aballu wedi’u llwytho’n un pentwr i’n llethu ni. Roedd well gen i’r darnau deialog miniog lle’r oedd y merched yn ymateb i’w gilydd. Roedd ‘na ddigon i feddwl amdano yma – cyfeillgarwch, cymhlethdod perthnasau, henaint, anghofrwydd (eto), awydd i ddianc – ond wna i ddim dechrau traethu’n ddeallus – achos dydw i ddim! Ac roedd Martin Thomas yn berl!
Gyda llaw, mae’n hen bryd i Bara Caws ddiweddaru eu gwefan. Mae’n anodd ei ffeindio ac yn eithriadol o hen ffasiwn!
Reit, lle nesa?!

Gadael Ymateb

Rhowch eich manylion isod neu cliciwch ar eicon i fewngofnodi:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Newid )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Newid )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Newid )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Newid )

Connecting to %s

%d bloggers like this: